Voorhoofdlift

Meer foto's van deze behandeling kun je hier vinden » fotos/voorhoofdslift.

Ooglidcorrectie of voorhoofdslift

Een tiental jaren geleden werd bij iedereen met vermoeide ogen een ooglidcorrectie gedaan. Inmiddels maken we echter onderscheid tussen vermoeidheid door hangende wenkbrauwen, en vermoeidheid door hangende oogleden. Een ooglidcorrectie bij hangende wenkbrauwen heeft slechts een tijdelijk effect. Een lift van het voorhoofd zal in dit geval een meer blijvende oplossing bieden. Behalve de kijkoperatie zijn er verschillende andere vormen van voorhoofdlift. De beste techniek wordt individueel gekozen.

Endoscopische of klassieke voorhoofdslift

De endoscopische voorhoofdslift heeft een vaste plaats veroverd bij de behandeling van hangende wenkbrauwen. Deze techniek is echter minder effectief bij patiënten met een hoog voorhoofd, zeer laag hangende wenkbrauwen en/of een grote beweeglijkheid tussen wenkbrauwen en voorhoofdsspier. In deze gevallen geeft de klassieke subcutane voorhoofdslift (via een snede in de haargrens) betere resultaten.

Bij de endoscopische benadering worden de wenkbrauwen, de voorhoofdshuid en de voorhoofdsspier als geheel verplaats ten opzichte van het schedelbot, waardoor het voorhoofd hoger of langer wordt. Bij de subcutane benadering worden de wenkbrauwen en voorhoofdshuid verplaatst ten opzichte van de voorhoofdsspier, waarbij de lengte van het voorhoofd gelijk blijft. Bij deze laatste methode is bovendien meer lift mogelijk.

Beide methoden hebben hun eigen voor- en nadelen en een weloverwogen keuze is belangrijk voor een goed resultaat.

Voor wie is deze behandeling een uitkomst?

Voor mensen die, als zij ’s avonds voor de televisie ontspannen, nauwelijks meer uit hun ogen kunnen kijken. Ook voor mensen die er zorgelijk of boos uitzien zonder dat zij dat zijn. Mensen vragen dan: "is er wat, ben je boos?". Bij sommigen staat (spannings)hoofdpijn op de voorgrond. Door het onwillekeurig optrekken van de wenkbrauwen raken de spieren overbelast. De lift heeft effect op de rimpels van het voorhoofd, de fronsrimpels boven de neus en de stand van de wenkbrauwen. De voorhoofdspier hoeft minder te werken en de hoofdpijn verminderd of kan zelfs geheel verdwijnen. Je oogt bovendien jonger, vriendelijker, meer ontspannen en uitgerust.

Oorzaak?

Het is deels aangeboren en deels veroudering. Een hangend ooglid hoeft op zich niet een zorgelijke of boze indruk te maken, maar een hangende wenkbrauw doet dat wel. Ga maar na: als je boos kijkt, dan frons je en worden je wenkbrauwen naar beneden getrokken.

Verschil man-vrouw?

Wenkbrauwen staan bij mannen doorgaans lager dan bij vrouwen. Sommige vrouwen hebben echter van kinds af aan een laagstaande wenkbrauw en komen daardoor al snel in aanmerking voor een voorhoofdslift.

De operatie

Bij de endoscopische ingreep wordt via 5 sneetjes tussen het haar met een camera de voorhoofdshuid samen met de spier losgemaakt van het schedelbot, 2 à 3 centimeter opgetrokken en achter twee schroefjes gehaakt. In 3 weken groeit de voorhoofdshuid weer vast op het bot. Bij de slapen wordt aan weerszijde een onderhuidse hechting gelegd, die enige tijd voelbaar blijft; de sneetjes in het haar worden met enkele nietjes gesloten. Het klinkt heftiger dan het is: inmiddels is het een routineingreep van ongeveer een uur. Bij de endoscopische methode verschuift de haargrens wat naar achteren en wordt het voorhoofd dus wat hoger of langer. De methode is vooral geschikt voor mensen met een kort voorhoofd.

Bij patienten met een hoog of lang voorhoofd maak ik een snede ín de haargrens. De voorhoofdshuid wordt bij deze techniek losgeprepareerd en gelift ten opzichte van de voorhoofdsspier. De lengte van het voorhoofd blijft gelijk of wordt zelfs korter, hetgeen een esthetisch voordeel is. De methode is zeer effectief, echter ten koste van een litteken in de haargrens. Maar, dit litteken vervaagt grotendeels.

Na de operatie

Reken bij de endoscopische operatie op één overnachting. Je ontwaakt uit de narcose met een tulband om je hoofd, mogelijk wat misselijkheid en hoofdpijn. De pijn en misselijkheid worden bestreden met medicijnen. Na één week worden de hechtingen van de oogleden en de nietjes verwijderd. Na 3 weken gaan de schroefjes eruit. Daar voel je niets van. Als je goed kijkt blijven sneetjes in het haar wel zichtbaar, maar zijn niet opvallend. De hechtingen bij de slapen lossen vanzelf op en kunnen nog een tijdje gevoelig zijn. Delen van voor- en hoofdhuid kunnen een tijdje een ‘raar’ of ‘doof’ gevoel geven. Dit trekt langzaam weg. Na twee weken kan je alweer licht werk verrichten.

Na de lift via de snede in de haargrens ben je niet misselijk en knap je sneller op. De hechting in de haargrens wordt na één week verwijderd. Schroefjes worden bij deze techniek niet gebruikt.

Onzekerheid

Na de operatie ben je kwetsbaar, onzeker en soms labiel. Je hebt behoefte aan positieve opmerkingen uit je omgeving. Negatieve opmerkingen veroorzaken grote onrust.

Complicaties

Doordat er rondom de zenuwen geopereerd wordt kan, zoals gezegd, het gevoel in het voorhoofd tijdelijk wat minder zijn. De kans op permanente beschadiging van de zenuwen is uiterst klein dankzij het gebruik van de minicamera. Verder is een bloeduitstorting mogelijk, maar sinds ik voor één nacht een draintje achterlaat zie ik dat eigenlijk nooit meer. Rondom de schroefjes in het haar kan de huid een enkele keer onrustig worden. Als dat gebeurt is het heel plaatselijk en verdwijnt met haren wassen of na uithalen van de schroefjes. Al met al dus geen schokkende zaken.

» Kijk u hier voor meer informatie over littekens.

« Terug